Ik voel het altijd als een straf
Er wordt geklopt al heel vroeg af
Mijn vrouw begint gelijk te krijsen
De kat en ook de hond die blaft
Dan denk ik: zat ik maar in Dallas
Of op de Honolulu aan de zee
Of ergens heel hoog in de Alpen
Tot mijn knieën in de sneeuw
Het gaat zo moeizaam in mijn broek
Mijn sokken zijn alweer in de soep
De hond die houdt het niet meer droog
En tilt alvast zijn poot omhoog
Ik word niet goed van dat gedoe
En als ik opsta alweer moe
Oh nee, oh nee, het valt niet mee
Na zo'n avond in 't café
Het was al laat, de klok sloeg twee
Maar bij mijn vrienden in 't café
Ben je snel de tijd vergeten
Want je doet gezellig mee
Maar vanmorgen bij het ontwaken
Kwam ik alweer tijd tekort
Ik dacht met een kater op de bedsrand:
Als ik maar gauw weer beter word!
Ik word niet goed van dat gedoe
En als ik opsta alweer moe
Oh nee, oh nee, het valt niet mee
Na zo'n avond in 't café
Mijn vrouw geeft mij een bordje pap
Ze zegt: "Dan ben je niet zo slap"
Uitdagend schreeuwt de papegaai:
"Kop op Jan, hou je taai!"
Ik word niet goed van dat gedoe
En als ik opsta alweer moe
Oh nee, oh nee, het valt niet mee
Na zo's avond in 't café
Ik word niet goed van dat gedoe
En als ik opsta alweer moe
Oh nee, oh nee, het valt niet mee
Na zo'n avond in 't café